Hoogvliegers

Kwetsbaarder dan je denkt

Inclusief: Interview met voormalig F-16 piloot Reinier Kwantes

Lees verder en bekijk de trailer

De wereld van F-16 vliegers in Hoogvliegers

Nog meer over vliegers in de nieuwe dramaserie Hoogvliegers. Daarin volgen we drie F-16 vliegers in opleiding. “De wereld van de gevechtsvliegtuigen is een dynamische, snel ontvlambare wereld waarin vliegers continu op scherp staan”, aldus eindredacteur Arnoud Bruinier. “Onder die laag zien we een kwetsbare ontwikkeling van het innerlijk moreel kompas. Wanneer is geweld gerechtvaardigd en hoe zouden nota bene straaljagers bij moeten dragen aan een betere wereld?” In de serie zien we hoe de drie jonge mensen omgaan met nieuwe uitdagingen en zware verantwoordelijkheden. Met onder meer Josha Stradowski, Soy Kroon, Sinem Kavus, Fedja van Huêt, Gijs Scholten van Aschat, Hans Kesting en Bart Harder.

Vanaf zaterdag 11 januari | 8 afleveringen | rond 21.45 uur | NPO 1 en npostart.nl

Bij de dramaserie is er ook de webserie ‘Hoogvliegers: It’s all-in the game’. Met indrukwekkende persoonlijke verhalen van gevechtsvliegers. Professionele gamers spelen samen met verschillende gevechtsvliegers van Defensie een combatgame via Twitch. De een werkt in de virtuele, de ander werkt in de echte wereld. Gesprekken over oorlog, verantwoordelijkheid, angst, dilemma’s en keuzes onder hoge druk.

De online serie is te vinden bij Hoogvliegers op npostart.nl en op NPO1 Facebook.

Hieronder nog méér over de wereld van vliegers!
Interview met Piloot Reinier Kwantes

“Als er een F-16 overkwam, rende ik als kind al naar buiten. En dat doe ik nu nog.”

In Zuid-Soedan bracht hij gewonden in veiligheid, vervoerde hij de lichamen van vermoorde hulpverleners én kwam hij oog in oog te staan met rebellen die hem onder druk zetten en vasthielden. Toch zegt piloot Reinier Kwantes: “Ik heb het mooiste werk dat er is.”

Als piloot heeft Reinier Kwantes (38) alles wel gedaan. Op zijn 20e vloog hij zelfstandig in een F-16. Na zeven jaar stapte hij over op de Pilatus PC-7 Turbo Trainer en werd hij instructeur op vliegbasis Woensdrecht, om drie jaar later in Afrika te gaan vliegen voor Mission Aviation Fellowship (MAF). Bijna een jaar geleden stapte hij over op de burgerluchtvaart en nu is hij piloot bij KLM.
“Ik heb nooit iets anders gewild dan piloot worden,” vertelt hij thuis in Sneek aan de keukentafel. “Als er een F-16 overkwam, rende ik als kind al naar buiten.” Lachend: “En dat doe ik nu nog.”

Je vloog al jong in een F-16. Is alles daarna geen kinderspel? 
“Zeker niet. Ik droomde als jongen van een jaar of 12 al van vliegen voor MAF en KLM. Als F-16-piloot ben je maanden van huis. Ik ben vier keer in Afghanistan geweest, dat waren uitzendingen van twee maanden. En we hadden trainingen in Amerika en Canada, grootschalig, met veel vliegtuigen. Dan was ik ook weken van huis. Op het moment dat ik een relatie kreeg met Dagmar, was dat nog steeds een prima ritme. Maar toen we na ons trouwen kinderen wilden, koos ik voor meer regelmaat.”

Een aantal jaar daarna koos je voor MAF. Of was het een roeping?
“Roeping is zo’n beladen woord in christelijke kring. Gelukkig praatten ze er bij MAF heel praktisch over. Zo van: ‘Vliegen is je passie, je houdt van avontuur, je helpt graag mensen – waarom zou je niet gaan?’ Het gebed neemt daarbij wel een belangrijke plaats in. Maar op zo’n briefje dat uit de hemel dwarrelt, heb ik niet gewacht. Het ging meer volgens het principe ‘deuren gaan open en deuren sluiten’. En dan moet je ook weer niet denken dat bij elke tegenslag een deur dichtgaat, want tegenslagen komen gewoon. Die kun je interpreteren als geestelijke strijd, maar daar ben ik voorzichtig mee.”

Ben je weleens bang geweest? 
“Om te vliegen? Absoluut niet. Ik heb ook nooit collega’s gesproken die bang waren. Ik bestuur het vliegtuig, ik heb de controle. Het voelt gewoon goed, comfortabel. Een tijd geleden heb ik tijdens een vakantie in Egypte gedoken. Het was prachtig onder water, maar ik wist meteen: dit is niet mijn terrein. In de lucht heb je ruimte, ik voel me nooit opgesloten in een vliegtuig. Onder water had ik dat gevoel wel.”

‘De skinny jeans was in gekomen. Het zit voor geen meter, maar kijk mij nu eens

Wat kan je emotioneren? 
“Ik herinner me nog een vlucht in Zuid-Soedan. Er verbleef daar een team van een Deense ngo dat mijnen ruimde. Ze werden onderweg aangevallen door rebellen, meegenomen het bos in en daar afgetuigd. Toen de rebellen ontdekten dat er ook twee hulpverleners bij waren die tot een vijandelijke stam behoorden, schoten ze die twee ter plekke neer. De organisatie vroeg mij deze groep naar Djoeba te vliegen. Ik zie die lichamen nog in de pick-up liggen. De andere teamleden waren erbij, helemaal ontdaan en mishandeld. Ik had bodybags bij me en deed de lichamen erin. Ze waren nog soepel en warm. Dan denk je: dit zijn mensen die hun leven hebben geriskeerd om mijnen op te ruimen en andere mensen, die hen helemaal niet kennen, schieten hen zomaar dood. Dit zijn vaders van kinderen. Dit is de wereld waarin wij leven. Zo duister. Toch vloog ik hen niet met tranen in de ogen terug. Je blijft dan ook je werk goed willen doen. Maar in mezelf wist ik: dit is heftig.

Heb je God door jullie werk in Afrika anders leren kennen? 
“Mijn geloof is niet veranderd. Ik geloofde toen dat Jezus mijn Redder is, en dat geloof ik nu nog. Het zijn de algemene dingen waarin je je ontwikkelt. Het vormt je om te werken in een team met mensen uit verschillende culturen. Je kunt de confrontatie óf de overeenkomsten opzoeken. Hier in Nederland maken we ons zó druk om zaken als kleding en de inrichting van ons huis. Dat hadden we daar helemaal niet. Ik nam wat oude kleren mee naar Tanzania, om weg te geven. Toen we daar waren, bedacht ik me dat ik ze eigenlijk nog prima kon dragen. Eenmaal terug in Nederland, vier jaar later, stond ik op het schoolplein te wachten op mijn dochter. Ik zag mezelf en merkte ineens dat mijn broek veel te wijd was.” Lachend: “De skinny jeans was in gekomen. Het zit voor geen meter, zo’n strakke broek, maar kijk mij nu eens.”

Je vervoert nu per vlucht honderden mensen voor KLM. Ervaar je een grotere verantwoordelijkheid? 
“In het begin had ik er inderdaad een ander gevoel bij. Ik vlieg in een Boeing 777 en daar kunnen zo’n vierhonderd mensen in. Ik herinner me de eerste keer nog goed. Ik maakte in de cockpit alles klaar en hoorde op een gegeven moment dat iedereen aan boord was en dat we konden gaan. Bij MAF keek je dan even achterom en zag je iedereen zitten, dat kon nu niet. Maar al snel dacht ik gewoon aan wat ik doen moest. Wat je doet, moet je goed doen.”

Tekst: Reinald Molenaar | Beeld: Ruben Timman

Gerelateerde artikelen

TV PROGRAMMA

Erik Scherder laat zich niet kisten

INTERVIEW

Ds. Arie van der Veer over zijn laatste 24 uur

Video
Delen

Uw naam

E-mail

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

Share

E-mail

Facebook

Twitter

Google+

LinkedIn

Contact

Verstuur

E-card

Uw naam

Uw e-mail adres

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

1
Abonneer op het EO magazine

Nog meer mooie artikelen van de EO lezen? Meld je aan voor ons gratis online-magazine en ontvang elke twee maanden Het Beste van de EO in je mailbox. Laat je inspireren, reageer of win mooie prijzen!

Voornaam

Tussenvoegsel(s)

Achternaam

E-mailadres *

Meld aan

Video