Wie wordt jouw vriend of vriendin in Irak?

Op zoek naar hoop in het Midden-Oosten

Al 5 jaar lang is er oorlog in Irak en Syrië.  Woonden er voorheen nog 1,5 miljoen christenen in Irak, nu zijn daar slechts 300.000 van over.
Leer deze mensen kennen

Kracht van gebed

Visie-hoofdredacteur Marco van der Straten reisde samen met fotograaf Ruben Timman, evangelist Jurjen ten Brinke en cameraman Ferdinand van Dam tien dagen door Noord-Irak. Zij hebben veel christenen ontmoet die het erg zwaar hebben.

Ze hebben het hard nodig!

Als EO geloven we in de kracht van gebed. Download een portretfoto, hang deze thuis op en bid langere tijd voor jouw vriend of vriendin in Irak. Ze hebben het hard nodig!

Bid voor Amer (59)

Hij hoopt op een dag weer veilig terug te kunnen keren naar huis.
Download portretfoto

Bid voor Martina (22)

Ze wil haar studie afronden en droomt van een mooie carrière.
Download portretfoto

Bid voor Atheer (22)

Hij droomt ervan om weer in vrede met zijn familie te kunnen leven.
Download portretfoto

Bid voor Galida (32)

Ze hoop dat ze weer naar huis kan en haar eigen kerk kan bezoeken.
Download portretfoto

Bid voor Melad (28)

Hij hoopt op de wereld een veilig plekje te vinden om in vrede te leven
Download portretfoto

Bid voor Sabria (67)

Ze hoopt ooit weer terug naar haar eigen huis te gaan.
Download portretfoto

Bid voor Samiah (67)

Ze hoopt ooit weer de kerkklokken te horen van haar eigen gemeente.
Download portretfoto

Bid voor Tariq (29)

Hij hoopt dat Irakezen niet vergeten God te bedanken.
Download portretfoto

Op zoek naar hoop…

In het noorden van Irak hebben zo’n twee miljoen vluchtelingen hun toevlucht gezocht. Een groot deel van hen is van Iraakse afkomst, op de vlucht voor IS. Velen streken neer rond de steden Erbil en Suleimaniya. IDP’s, Internal Displaced People, luidt hun officiële status, oftewel binnenlandse vluchtelingen. Kerken en hulporganisaties doen hun uiterste best om te helpen.

Bakermat van christelijk geloof

“We weten niet hoe het met onze kerk in Karakosh is, maar we vrezen het ergste. De terroristen hebben nergens respect voor,” zegt pater Jalal in het Ashti-kamp.  

“Abraham werd uit dit gebied geroepen. We moeten blijven, ondanks de problemen.”


Hij vertelt hoe belangrijk het is dat de mensen hier bezoek krijgen van een geestelijke. Juist als ze veel hebben meegemaakt, wil de pater tot steun zijn. Dat veel christenen al naar het buitenland zijn vertrokken, stemt hem somber. “Ik vind het belangrijk dat gezinnen in Irak blijven, dit is de bakermat van het christelijk geloof. Abraham werd uit dit gebied geroepen, de Eufraat en de Tigris stromen er. We moeten blijven, ondanks de problemen.”

Vertrouwen dat Hij zorgt

“Als we onze deur dicht hebben, is het alsof we in een graftombe wonen. Dat maakt het erg moeilijk om hier te wonen.” De 67-jarige Sabria woont met haar man en kleindochter in een van de containerwoningen in een donkere hoek van de loods. Binnen ziet het er rommelig uit: langs de wanden staan dozen met spullen opgestapeld en op de volle bedden liggen kleding en dekens .

Kort voordat ze moesten vluchten uit Karakosh onderging Sabria een borstamputatie omdat ze kanker had. Nog steeds moet ze chemopillen slikken en de hoge kosten voor medicijnen putten de financiën van het gezin volledig uit. Sabria ziet er somber uit. Als haar kleindochter bij haar komt zitten, lichten haar ogen even op. “In de Bijbel staat dat geen haar zal vallen zonder dat God het wil. We vertrouwen erop dat Hij voor ons blijft zorgen en dat Jezus ervoor zal zorgen dat we eens naar onze eigen stad terug kunnen.”

“In de Bijbel staat dat geen haar zal vallen zonder dat God het wil.”

Geen toekomst voor christenen in Irak

De 28-jarige Melad ziet geen toekomst meer voor christenen in Irak: “Ik heb al zoveel meegemaakt; ik heb de hoop verloren dat we hier als christenen kunnen leven. Nu is het IS, daarvoor hadden de extremisten een andere naam en in de toekomst zullen ze er nog steeds zijn. Zonder internationale bescherming kunnen we hier niet wonen tussen moslims die ons haten.

Melads verhaal klinkt somber, het vormt een schril contrast met de hoopvolle woorden van pater Jalal. Hij heeft dan ook heftige dingen meegemaakt. Acht jaar geleden ontvoerde een radicale islamitische groepering zijn vader. De familie moest $20.0000 losgeld betalen en wist dat bij elkaar te brengen. Zijn vader zou worden vrijgelaten, maar drie dagen later vond de politie zijn lichaam langs de weg. Melad en zijn broer stopten met hun studie, want daar was geen geld meer voor. Melad hoopt ooit ergens veilig te kunnen wonen, met zijn vrienden en familie. Maar hij is ervan overtuigd dat dit niet in Irak zal zijn.

“Zonder internationale bescherming kunnen we hier niet wonen tussen moslims die ons haten.”

Bekijk:
Als ik later groot ben

We vroegen 7 kinderen op een basisschool in Karakosh om hun dromen op papier te zetten. Het resultaat: Prachtige tekeningen en bijzondere verhalen die een sprankje hoop geven in een wereld vol angst en verdriet.

Op EO.nl/hoopvoor zijn nog meer verhalen, video’s, portretten en blogs te vinden van deze reis naar Irak

Tekst: Marco van der Straten         
Beeld: Ruben Timman

Ook interessant voor jou:
Kinga maakt solo-album ‘nu het nog kan’
Lees het artikel
Dit artikel verscheen in Visie:
Vraag gratis proefexemplaar aan!
Vraag gratis aan

Wie wordt jouw vriend/vriendin in Irak?

Reacties

Thank you for your comment.

Most recent Most popular
  • Redactie EO magazine

    23-05-2016

    Beste Jouke, Dank voor uw bericht. Het was vorige maand inderdaad mogelijk om een kaart te schrijven voor mensen in Irak. Hoofdredacteur Marco van der Straten heeft de kaarten tijdens zijn reis overhandigd. Hierboven kun je een reportage lezen van zijn reis en ook kennis maken met de mensen die hij ontmoet heeft in Irak.

    REAGEER + LIKE
  • Jouke\

    19-05-2016

    Dank u voor uw bericht hierover! Erg verdrietig dat de christenen in Irak zoveel moeten lijden. Deze vervolgingen zijn het resultaat van de oorlog, die de VS onder George W. Bush tegen Irak heeft gevoerd. Saddam Hoessein was een wrede tiran, maar het was een seculier regime die moslims niet voortrok boven joden en christenen. Nu hebben de meeste joden en christenen moeten vluchten. Toen ik hierover las in de EO-nieuwsmail, dacht ik dat de EO de mogelijkheid gaf om via email of post met de christenen in Irak of Syrië te krijgen. Dat lijkt me een goed idee. Ik vond echter geen mogelijkheid daartoe op deze website.

    REAGEER + LIKE
  • M. Kaak

    17-05-2016

    Ik bid voor allen dat ze weer veilig naar hun eigen huis in Irak kunnen om daar te kunnen werken en leren en voornamelijk dat alle gezinnen weer bij elkaar te kunnen zijn.

    REAGEER + LIKE
  • Aafke

    13-05-2016

    Wat een heftige verhalen! Ik bid voor de namen hierboven.

    REAGEER + LIKE
Video
Delen

Uw naam

E-mail

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

Share

E-mail

Facebook

Twitter

Google+

LinkedIn

Contact

Naam

E-mail

Bericht

Verstuur

E-card

Uw naam

Uw e-mail adres

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

1
Abonneer op het EO magazine

Voornaam *

Tussenvoegsel(s)

Achternaam *

E-mailadres *

Meld aan

Video