Kerstverhaal: Licht

Elke dag rond de klok van vijf voltrekt zich op Emmalaan nummer 12 hetzelfde ritueel. Bastiaan verwisselt zijn schoenen voor een paar laarzen, pakt een aansteker en waxinelichtjes uit de keukenla en fluit Quint. Dat laatste is overbodig, want de hond spitste zijn oren al bij het geluid van de openschuivende la en heeft pijlsnel bij de voordeur postgevat. Zijn zwiepende staart verraadt ongeduld.

Vandaag blijft Bastiaan even onder aan de trap staan en roept richting zolder waar hij zijn dochter Hanna vermoedt: ‘Ik ben weg!’ Hij wacht het antwoord niet af en opent de deur.
Lees verder

‘Blijf,’ sommeert hij, voordat Quint de straat op kan stuiven.

De zwarte labrador voegt zich naar zijn baas en eensgezind aanvaarden ze de wandeling, die ze blindelings kunnen maken. Ze lopen steevast aan de rechterkant van de weg, waar ze nauwelijks te zien zijn tegen de bosrand, die in deze tijd van het jaar vrijwel één geheel vormt met de donkere avondlucht erboven. Alleen het sporadische licht van lantaarnpalen en passerende auto’s glijdt over hen heen. Het is gevaarlijk, maar daar maalt Bastiaan niet om en Quint heeft geen mening. Die is druk met het onderzoeken van alles wat hij in de berm tegenkomt en is daarin ook verre van kritisch.

De scherpe kou slaat Bastiaan op de keel. Hij krijgt een hoestbui, die hem haarfijn duidelijk maakt dat hij niet weer had moeten beginnen met roken. Hij doorzoekt zijn jaszakken, om te ontdekken dat zijn sigaretten thuis liggen. Toch gaat hij niet terug om ze te halen. De drang om door te lopen is sterker.

“Het hele kerstgebeuren ligt ergens ver weg op de vliering van zijn geheugen verstopt, samen met een aantal andere dingen die hij liever kwijt dan rijk is.”
.

Het is niet ver, deze vaste route. Hoogstens drie kilometer. Ooit heeft hij geprobeerd te tellen hoeveel stappen het was. Maar toen hij voortdurend de tel kwijtraakte, is hij ermee gestopt. Onzinnig tijdverdrijf.

Hij schrikt op als een auto rakelings langs hem rijdt en voelt de vlaag lucht die hem bijna meezuigt. De hond komt terugrennen en duwt zijn neus tegen zijn hand. Hij weert hem af, bromt: ‘Volg.’

‘Bastiaan!’ klinkt een stem aan de overkant. Het is Annelies, een hartelijke maar licht bemoeizieke vriendin. Ze steekt haastig over. ‘Je bent echt niet te zien zo! Veel te gevaarlijk. Doe toch zo’n lichtgevend hesje aan als je aan die kant van de weg loopt. Ik heb er thuis nog wel een voor je liggen. Voor Quint is het ook beter, die hoeft maar even de weg op te vliegen en…’ Ze stopt abrupt en slikt de rest van haar woorden in.

Tekst: Roelie Prins

Verder lezen? Download dan het hele kerstverhaal!
Download het hele kerstverhaal

Luister naar het kerstverhaal
Wil je naar dit aangrijpende en mooie kerstverhaal luisteren? Bijvoorbeeld tijdens het kerstdiner? Radiopresentator Tom Herlaar sprak het voor je in!

Video
Delen

Uw naam

E-mail

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

Share

E-mail

Facebook

Twitter

Google+

LinkedIn

Contact

Naam

E-mail

Bericht

Verstuur

E-card

Uw naam

Uw e-mail adres

Naam ontvanger

E-mail adres ontvanger

Uw bericht

Verstuur

1
Abonneer op het EO magazine

Voornaam *

Tussenvoegsel(s)

Achternaam *

E-mailadres *

Meld aan

Video